Dökülen yapaklar eşliğinde nefes almak…
nefes alabildiğin sürece koklamak toprağı…
yağmurlar yağdır seven yüreklere, nice umutlar gizle damlalarında..

en sevdiğim..
severken kendimden geçtiğim..
sözlerim sana..
beni benle buluşturan mevsimin sonbahar..

uyanışım belkide, kabuğumdan sıyrılıp burdayım diye haykırışım bazen de..
eylül..ekim..kasım..

durgun sessiz sakin ama içinde büyük fırtınalar koparan ben kollarim açık ve göğsüm rüzgara dönük..üşümüyorum.
içimden, en içimden gelen sesleri yankılatıyorum sana karşı..

bahar..daha fazla gelme üstüme..
yoldan çıkarma beni.. 

Rutin olmayan bişi düşünün…
bulabildiniz mi ???

düşünsenize..aslında kocaman sandığımız hayatın içinde öyle küçük bir çemberde yer alıyoruz ki..rutin şeylerin arasında..hersey..hersey oyle aynı ki bazen..öyle sıkıştırılmış ve ziplenmiş ki hayatlarımız..ne kadar ortalama herşey..

farkettiniz mi??

ben…..uzaklardan bir ben var seslenen hayata….haykıran hatta şöyle..

“özgür olmak ve istediğim yere koşmak istiyorum..istediğime sarılıp istedigimi yemek, istediğimi öpmek, istemedigimi öpmemek, riyakar olmak istemiyorum..sevmediklerime politik olmak zorunda olmak ta istemiyorum..yarinin ne getirecegini bugünden bilmek istemiyorum..uzun vadeli plan istemiyorum..güne uyanmak ve anlık plan yapmak istiyorum..bakmak ama görmemek.. bazen bağırmak çağırmak sonrasında deli gibi sevişmek…ağlamak ve yağmurda ıslanmak istiyorum..dans etmek- ederken şarap içmek..elele gezmek ve sarmaş dolaş uyumak istiyorum…bazen bunlardan sıkılmak ve tek başıma kalmak-koşmak istiyorum…dergilere gömülüp ama hiçbirini okumamak, yatagımda uyuya kalmak….sonra telaşla uyanmak…kahvemi yudumlarken arkadaşımla konuşmak…
kavga etmek..tepki vermek..tüm düşüncelerimi fırlatmak…gökyüzünde kendimle karışmak istiyorum..

çok şey mi istiyorum ???

sanırım ben gerçek hayatımı istiyorum…”

Sanki..

” Önce ellerimle tutmuşum, sonra gözlerimle görmüşüm.. Avuç avuç yüreğime doldurmuşum; Sanki biraz da sevmişim seni.. Yokluğunu hissetmişim önce arasıra sormuşum; Sonra aramışım seni.. Sanki biraz da beklemişim seni.. Bazen istemişim, bazen itmişim seni; sonra sakinleyip dinmişim.. Sanki biraz da yormuşum seni..Gecelere siyahı eklemişim, Günlerden beyazı çıkarmışım; Sonra dengeledim sanmışım.. Sanki biraz da özlemişim seni.. Her yıldıza seni sormuşum, Sen olmadan doğan güneşi yok saymışım; Sonra sessizleşip üzülmüşüm de.. Sanki çok sevmişim seni.. “

  Yağmuru çok severim..

Sanki herşey gözümde bambaşkaya dönüşür sulara karışınca ben, duygularımla…Yağmur her türlü konforu barındırır içinde.. Yağmurla denizler beslenir doğanın duygularıyla..
Kuşlar öter.. Baharlar hüküm sürer.. Rüzgar ılıktır ve yağmur yumuşacık dokunur.. Hırslar yoktur..kavgalar ..didişmeler.. Bitmeyen bir kahkahadır benim için yağmur..belkide gerçek ve daimi aşk’tır.. Ve dinmeyen bir çığlık… Ama yağmur da aşk gibi cesaret ister.. Tek korkuya yer yoktur!! Yağsa, hep yağsa,tenime ruhuma dokunsa..

Ne zamana kadar yağabileceğini bilmeden…..